Bloeiende Leegte Een Soort Stilte Kamermuziek Het Ongenoemde Insula Dei Kom nog 'ns... (verhaal) Krullen (verhaal) Contact	Het museum  (voor mijn kinderen) <vorig  verder> Het museum begint bij het kind Dat zijn legokasteel tot morgen laat staan. En nog een dag. "Niet afbreken" Dat soort schoonheid is altijd Veel belangrijker dan de dag Dan de lucht die over de dag hangt Dan ons leven. En de oude dunne voddenpop En de tekening met de afgescheurde hoek En de videoband met zijn drie gevoelens Ze mogen niet weg. Zo begint het museum. Niets vluchtigers dan een mens. Uit zijn jas loopt hij weg En niemand ziet hem terug. Daarom blijven kamers in het donker onbeweeglijk stil (Er is weer iemand niet thuisgekomen) Daarom ligt het boek opengeslagen (Er was te weinig tijd om te spreken En nog minder om te kijken) Daarom hangt het doek aan de muur Alsof het wel zou kunnen leven Maar uit respect, uit herinnering Liever nog wat wacht.