Bloeiende Leegte Een Soort Stilte Kamermuziek Het Ongenoemde Insula Dei Kom nog 'ns... (verhaal) Krullen (verhaal) Contact	De verloren zoon <vorig  verder> Wie honger heeft gaat een brood zoeken. En water voor zijn dorst. De koude Stopt hij dicht met wol en katoen Tot zijn lichaam zacht grommend In slaap valt. Een blinde Kan nog tasten, een dove kijkt Van binnen naar buiten Als alle tijdlozen. Maar Wie droomt moet wachten. Wie Droomt kan slechts door het raam Staren naar een klein geluid Aan het begin van de straat. Op de dag dat mijn zoon gaat slapen Moet ik bij hem zitten Op de rand van zijn bed. Dan vertelt hij mij zijn dromen Vraagt mij of het goed is. Dan weet ik niet van wie De onrust is die beweegt In de schemering. Dan weet ik niet Van wie de hand is Op zijn voorhoofd.