De boom die zijn bladeren de lucht in tilt
Is niet de boom met zijn bladeren
Maar een zware spiegel waarin zichtbaar wordt
Een groot gelaat
Zoals een hond niet meer is
Dan de gedachten van zijn meester
En de woorden oude gebaren
Genadeloos opgeraapt uit het stof
Om het leven te bezweren
In zijn gruwelijke eenvoud
Zo moeilijk is het
Te leren kijken
Zo moeilijk is het
Te leren spreken
|