Spiegel <vorig  verder>
De boom die zijn bladeren de lucht in tilt
Is niet de boom met zijn bladeren


Maar een zware spiegel waarin zichtbaar wordt
Een groot gelaat


Zoals een hond niet meer is
Dan de gedachten van zijn meester


En de woorden oude gebaren
Genadeloos opgeraapt uit het stof


Om het leven te bezweren
In zijn gruwelijke eenvoud


Zo moeilijk is het
Te leren kijken


Zo moeilijk is het
Te leren spreken