Nocturne nr 2, Scriabin <vorig  verder>
1

Diep in de tuin zinkt het donker
Tot er geen grond meer over is.
Niets, denkt hij, niets
Is het koord is de prop
De stem die niemand nog
Hoort niets is stilte
In de mond.


2

In de verlaten nacht naar muziek luisteren.
Er zijn andere wegen om onsterfelijk te worden,
Denkt hij, hoort hoe een hand nog
Een laatste noot aanslaat, even later dan
Al het andere, even later dan hij
Het nog verwacht.