In memoriam Joery De Rocker
(1981-2001)
<vorig  verder>
Van oude nachten is het zwart te fel
Dat het jaloers wordt op het jonge leven.
Het legt hinderlagen en het telt tot drie
Het maakt vuur aan terwijl het al
Koud is en verloren.


Maar het vergeet dat ook het leven
Zijn lievelingen telt
Met hun gezichten die nieuw zijn
Dag na dag
En jonger worden als ze langer blijven.


Met zijn kinderen speelt het leven
Geduldig, als wie veel bemint.
Maar soms verdwijnt er een
In een vergeten nacht
En wordt het geduld verschrikkelijk.