Aan elke hand steek ik
De ruimte los waarin hij
Liggen kan, zijn hoofd zo groot,
Mijn broeder die ik groet.

Hij kijkt, alsof hij zeggen wil:
Ga maar, ik zal je adem
Voor je dragen, vergeet me weer
Ik zorg zolang ik zorgen moet.


*
Ik raakte je aan
En je was er niet.
Mijn verlangen
Had je laten gaan.


*
Soms, ik vraag het niet, wijkt
De oppervlakte van de dingen:
Blauw dat over de aarde schiet,
Tuin die bloedt, jij die kijkt.