De straat geraakt meer en meer aangekleed, als een kamer die men optuigt: het purper van de kerselaar, het groen van de lijsterbessen, het wit van buurmans kleinste bloemetjes. Leven is uit de chaos een keuze mogen maken.

Elk goed kunstwerk is een eenheid, denk ik als ik de witte verfdruppeltjes zie aan buurmans straatkant. Het is niet veel, maar wel af. Elk leven is een eenheid en bewaart zijn geheim door het door te geven en door uit de tijd en de ruimte te stappen.