Bloeiende Leegte Weerzin De mond van een man Dunne lucht De Aanraking Autobiografie van een ziel Een Soort Stilte Kamermuziek Het Ongenoemde Insula Dei Kom nog 'ns... (verhaal) Krullen (verhaal) Contact	Er is een tijd voor elk leven <vorig  verder> Voor het asiel staan de vermoeiden in hun typische lange jassen en hun blik van onvergelijkbaar wee -het ga u goed, het ga u goed - al legt men uw schouders op het hakblok en gaan alle straten onhoorbaar langszij. En zachtmoedigen, die het lichtste beven in de stem meenemen, waar is uw tijdskristal, men buigt zich over u, niet als wijn over een glas, als over een te gele foto van uitdovend licht. Te midden van de mensen geeft een gevoel als in een lift, of stemmen uit een te groot station. Daarom, kudde zal men u noemen, ik weet het wel, in de wedloop zijt gij geknielde dieren, gebruikt en nooit genoeg vernield.