Bloeiende Leegte Weerzin De mond van een man Dunne lucht De Aanraking Autobiografie van een ziel Een Soort Stilte Kamermuziek Het Ongenoemde Insula Dei Kom nog 'ns... (verhaal) Krullen (verhaal) Contact	Cel <vorig  verder> Alleen bederft een mens. Zijn eigen ziekbed. In de wonden zijn de explosies niet meer hoorbaar. De tijd is van een akelige droom Die niet wil wijken. Ook niet als je wakker bent. Je dient een aanvraag in tot spreken en je stilte wordt genoteerd. Je hebt pijn. In dat wachten schreeuw je tegen elke cel. Onbeweeglijk.